Bir topluluğun takas yapmak için kullandığı araçların çoğu, pay almak üzere tasarlanmıştır. Kötü niyetle değil — tamamen yapısal olarak. Bir yüzde bir ödeme işlemcisine gider, faiz bir bankaya gider, dikkat bir reklamverene gider ve veriler toplulukta hiç kimsenin seçmediği bir yere gider. BeanPool bu çıkışları kaldırmak için inşa edilmiştir.
Sömürü sonrası, aracıların üretilen değeri ele geçirmesi yerine, toplulukların ürettikleri değeri yaratmalarına ve ellerinde tutmalarına olanak tanıyan altyapı anlamına gelir. Bu, iyi olmakla ilgili bir slogan değildir. Yazılımın nasıl inşa edilebileceğine dair bir kısıtlamadır — ve bunu ihlal edecek şeyler birleştirilmez (merge edilmez).
Somut olmakta fayda var, çünkü "sömürü" genellikle belirsiz bırakılır. Bir komşu geleneksel bir platform üzerinden bir komşuya ödeme yaptığında, değer aynı anda birkaç kapıdan topluluğu terk eder:
Yukarıdaki örüntü, yıllarını buna harcayan insanlar tarafından dikkatle incelenmiş ve defalarca adlandırılmıştır. Analizin doğru olduğunu düşünüyoruz; farklı olduğumuz nokta, tuzağı tarif etmek yerine çıkış yolunu inşa etmeye çalışıyor olmamızdır. Özetimiz yerine argümanın tamamını istiyorsanız, başlamanız gereken yerler şunlardır.
Platformu bir teknoloji yerine bir iş modeli olarak ele alır: birbirine ulaşması gereken iki grup arasında konumlanın, ardından her bağlantıdan pay alın. Platformun değeri üzerindeki insan sayısıyla arttıkça, pay büyüdükçe ayrılmak zorlaşır.
İlkinin yanında çalışan ikinci bir sömürüyü tanımlar. Sıradan insan deneyimi sahipsiz hammadde olarak görülür, insanların bundan sonra ne yapacağına dair tahminlere dönüştürülür ve bunu bilmekten fayda sağlayan herkese satılır. Verilerin geldiği kişi müşteri değildir.
Argümanın en keskin versiyonu. Bir platform sahibinin topladığı şey bir şey üretmekten elde edilen kâr değildir — sahip olduğu bir alana erişim için alınan ranttır. Varoufakis'in vurguladığı nokta, bunun bu düzeni kapitalizmden daha yeni değil, daha eski kılmasıdır: bir teknoloji şirketinin giysilerini giymiş bir mülk sahibi ilişkisi.
Bu düzenin aşağıdan nasıl hissettirdiğine dair daha yalın bir ifade vardır — dijital ortakçılık. İşi siz yaparsınız, sahip olmadığınız bir arazide ve sahibi yetiştirdiğiniz her şeyden bir pay alır. Sürücüyü, satıcıyı, müzisyeni ve kuryeyi eşit derecede iyi tanımlar; bu da genellikle bir tanımın gerçek bir şeye ulaştığının işaretidir.
Bizim cevabımız daha adil bir toprak sahibi veya daha küçük bir pay değildir. Cevabımız, en başta kiralanacak bir arazinin olmaması gerektiğidir. Bir öğleden sonraki emeği takas eden iki komşunun kimsenin sahip olduğu bir alandan geçmesine gerek yoktur. Bu nedenle düğümü topluluk tutar, protokol herkesin çalıştırması veya çatallaması için açıktır ve var olan tek ücret topluluğun kendi Ortak'ına gider. Biz de dahil olmak üzere hiç kimsenin erişim satabileceği bir aracı konum yoktur.
Okumak yerine izlemeyi tercih ediyorsanız iyi bir başlangıç noktası: Benn Jordan'ın bu konuyu ele alan ve yukarıdaki üç kitaba da işaret eden “You Are Witnessing the Death of American Capitalism” videosudur.
İlk dördü bugün her topluluğun çalışan parçalarıdır. Beşincisi, topluluklar arasındaki mahsuplaşma inşa edilmiştir ve yalnızca kendi test topluluklarımızdan ikisi arasında denenmiştir, henüz canlı topluluklar arasında denenmemiştir. Kurallar bölümünde ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
BeanPool karşılıklı kredi ile çalışır. Bir komşunuz için üç saatlik iş yaptığınızda, o anda üç saatlik kredi var olur — takas tarafından birlikte oluşturulan pozitif bakiyeniz ve onların negatif bakiyesi. Hiçbir banka bunu basmadı. Kimse bunu size borç vermedi. Faiz yoktur, çünkü borç veren yoktur.
Tüm tasarımın kökü budur. Para arzının borçlanılarak var edilmesi gerekiyorsa, topluluk dışındaki biri gelecekteki emeği üzerinde hak iddia eder. Topluluk bunu takas yoluyla yaratırsa, kimse hak iddia edemez.
Sıfır bakiye, aldığınız kadar verdiğiniz anlamına gelir. Bu sağlıklı durumdur ve çoğu ekonominin belirlediğinden gerçekten farklı bir hedeftir. Fasulye biriktirmenin bir ödülü yoktur ve bunları topluluk dışındaki herhangi biri üzerinde bir hak iddiasına dönüştürmenin bir yolu yoktur.
Büyük atıl bakiyeler, kademeli bir oranda zaman içinde nazikçe azalır. Bunun etkisi, hareketsiz kalmak yerine fasulyeleri hareket halinde tutmaktır — komşularla harcanır, yerel projelere konur. Değişim aracının hareket etmeyi bıraktığı bir ekonomi, çalışmayı durdurmuş bir ekonomidir.
Daha da önemlisi, azaltılan şey yok edilmez ve kâr olarak alınmaz: Ortak Havuzuna geçer. Negatif bakiyelerden asla ücret alınmaz. Eksiye düşen biri, topluluğun kendisine tanıdığı krediyi kullanmıştır ve zaten geride olan bir kişiden ücret almak, fasulyeleri harekete geçirmek yerine deliği derinleştirir — amacın tam tersi.
Ortak Havuzu, dolaşım ve takas ücretlerinin topladığı şeyleri tutar ve tuttukları iki yere gider: bir üyenin borçluyken ayrılması veya çıkarılması durumunda geride kalan borcu üstlenmek ve üyelerin kendi kendine yürütülen Kararlar yoluyla onayladığı girişimleri ve projeleri finanse etmek — ortak bir bahçe için aletler, bir çalışma alanı için ekipman, önerilip oylanan her şey. Topluluk kendi fazlasının neyi inşa edeceğine karar verir.
Yapısal olarak kapalı bir döngüdür: değer yerel olarak üretilir, kolektif olarak tutulur ve aynı topluluğa geri harcanır.
Topluluklar birbirleriyle takas yaptıklarında, sömürü daha ince bir biçimde yeniden ortaya çıkabilir — daha zengin kasabanın daha küçük olanı sessizce tüketmesi. Bu, John Maynard Keynes'in Bretton Woods'ta çözmeye koyulduğu sorundur ve BeanPool'un topluluklar arası mahsuplaşması onun cevabı üzerine inşa edilmiştir.
Fasulyeler asla sınırı geçmez. İki topluluk arasındaki bir takas, her düğüm tarafından tutulan ve her birinin diğerine emek olarak ne kadar borçlu olduğunu kaydeden bir çift köprü defteri aracılığıyla sonuçlanır. Her taraf bunun ne kadar ilerleyebileceği konusunda kendi sınırını belirler — böylece komşu bir topluluk size yalnızca önceden seçtiğiniz bir miktar kadar borçlu olabilir.
Bunu iki şey takip eder ve bunların nedeni bunun yalnızca bir harcama limiti olmamasıdır. Borcunuzu mahsuplaşmak asla engellenmez — tavan kredi sağlayan yönü sınırlar, borcu kapatan yönü asla kısıtlamaz. Ve fazlalığı tutan bir topluluk öylece üzerinde oturmaz: bir kasabaya ne kadar çok borçlu olunursa, borçlu olan kasabadan o kadar çok iş sipariş edebilir; bir dengesizliği borç olarak bırakmak yerine yeniden ticarete dönüştürür.
Sınırların açıkça nerede olduğu: açıkta olan bir topluluktan açıkta olduğu için asla ücret alınmaz — Keynes'in ve bizim argümanımız, baskının yalnızca bu konuda harekete geçme gücüne sahip birine düşmesi gerektiğidir. Kalan tek kaldıraç, kasıtlı olarak atıl bırakılan bir fazlalık üzerindeki kesinti, belirlenmiştir ve aynı adalet testini geçene kadar kasıtlı olarak inşa edilmemiştir. Mahsuplaşma daha geniş bir ağ yerine topluluk çiftleri arasında çalışır ve her topluluğun operatörü bunu kendi tercihiyle açar.
Bunlar, BeanPool'a yapılan her katkının değerlendirildiği kurucu değerlerdir. Projenin katkıda bulunanlar kılavuzunda yayınlanmıştır ve bağlayıcıdır: kod ne kadar iyi olursa olsun, bunlarla çelişen çalışmalar reddedilir.
Aracıların değeri ele geçirmesi yerine toplulukların değer yaratmasını ve elinde tutmasını sağlayan altyapı inşa ediyoruz. Sömürücü dinamikler getiren katkılar — tek bir kontrol eden tarafa fayda sağlayan ağ etkileri, özel mülk bağımlılığı, gözetim tabanlı para kazanma — kabul edilmez.
Yerel topluluklar kendi düğümlerini çalıştırabilmeli, kendi yönetişim kararlarını alabilmeli ve bağımsız olarak faaliyet gösterebilmelidir. Karar almayı küresel bir otoriteye yukarı iten veya yerel işletimi pratik olmaktan çıkaran katkılar, protokolün hedeflerine aykırıdır.
Protokol yalnızca yazılım mühendisleri tarafından değil, hizmet ettiği topluluklar tarafından da anlaşılabilir olmalıdır. Teknik ayrıntılar altına katmanlanmış olarak, özellikler mümkün olan yerlerde sade bir dille yazılır.
Hiçbir özellik, verinin ait olduğu tarafın açık, geri alınabilir ve denetlenebilir rızası olmadan taşınmasına izin vermemelidir. Teknik zarafetleri ne olursa olsun, gizliliği ihlal eden özellikler birleştirilmeyecektir.
Başarıyı büyüme ölçümleri veya jeton fiyatıyla değil, BeanPool sayesinde toplulukların, ekolojilerin ve ortak alanların daha sağlıklı olup olmadığıyla ölçüyoruz.
Bunun gibi bir iddia ancak onu doğrulama yeteneği kadar değerlidir, bu nedenle: